Napięciowe bóle głowy, jak sama nazwa mówi mogą wynikać z nadmiernych napięć mięśniowych obręczy barkowej, mięśni podpotylicznych, stresu, napięcia emocjonalnego, odwodnienia, małej ilości snu czy nieprawidłowej postawy ciała.

Dolegliwości te uprzykrzają codziennie funkcjonowanie, nie pozwalają na pełne skupienie się oraz zmniejsza nasza produktywność.

Są to globalne problemy, z którymi możemy pracować przez terapię manualną zaburzonych struktur, suche igłowanie, trening wzmacniający, edukację ergonomii codziennego poruszania się oraz wyciszanie napięć organizmu terapią czaszkowo - krzyżową.

Bóle szyjnego odcinka kręgosłupa często dolegają osobom o siedzącym charakterze pracy, ale również pracownikom fizycznym lub osobom po wypadkach komunikacyjnych. Niejednokrotnie wiążą się z tym dolegliwości promieniujące do kończyn górnych, drętwienia rąk, uczucie zmniejszonej siły w dłoniach, zawroty głowy, szumy uszne czy ograniczenie ruchów.

Symptomy te nie muszą występować regularnie. Nierzadko zależy to od pory dnia, pozycji ciała, czy wykonywanej czynności, które mogą nasilać bóle.
Często dolegliwości te są zauważane w zaawansowanym stadium, kiedy uprzykrzają codzienne funkcjonowanie.

W takim przypadku należy wybrać się do fizjoterapeuty w celu konsultacji objawów i wykonania pełnej diagnostyki funkcjonalnej. Po weryfikacji problemu możemy pracować głównie przez terapię manualną, terapię tkanek miękkich, poprawę codziennych nawyków, edukację pacjenta, czy w szczególności przez ćwiczenia.

Jest to termin, pod którym kryje się wiele dolegliwości zaczynając od problemów o podłożu stawowym, mięśniowym, neurologicznym wynikającym z podrażnienia nerwu, zamrożony bark, zapalenie stawu barkowego, konflikt podbarkowy, niestabilność stawu ramiennego, uszkodzenie obrąbka stawowego typu SLAP, zapalenie ścięgna głowy długiej bicepsa, zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowo‑obojczykowego (ACJ).

Dolegliwości barku mogą być następujące: ból barku rano i w nocy, tkliwość barku przy dotyku, ograniczony ruch, bolesny łuk (60‑120° odwodzenia kończyny górnej), ból przy spaniu na bolesnym boku, drętwienie ręki, osłabienie siły ramienia, opuchlizna lub zaczerwienienie stawu.

Bark jest jednym z bardziej skomplikowanych stawów stąd, aby precyzyjnie poznać źródło bólu należy zgłosić się do fizjoterapeuty na konsultację i diagnostykę funkcjonalną. Czasami wymagane jest USG, które dopełnia badanie.
Leczenie polega na połączeniu technik terapii manualnej, terapii tkanek miękkich z treningiem medycznym, wzmacniającym, nauką ergonomii pracy oraz poprawnością wykonywania ćwiczeń, również na siłowni.

Problem ten może dotknąć zarówno sportowców, jak i osoby o siedzącym trybie pracy. Wbrew nazwie tenisiści i golfiści nie są główną grupą chorującą.
W przypadku łokcia tenisisty mamy do czynienia z zapaleniem/entezopatią prostowników nadgarstka i palców. Łokieć golfisty to zapalenie/entezopatia zginaczy nadgarstka i palców.
Wynika z tego, że są to schorzenia grupy mięśni o działaniu przeciwstawnym do siebie.

Symptomy, które występują w obu dolegliwościach to: ból przy chwytaniu przedmiotów, osłabienie siły chwytu, tkliwość nadkłykcia bocznego kości ramiennej, tkliwość nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej, ból promieniujący do nadgarstka, sztywność po nocnym bezruchu, ból podczas pracy z klawiaturą lub myszką, pieczenie/drętwienie w przypadku dodatkowego podrażnienia gałązki głębokiej nerwu promieniowego (PIN).

Leczenie polega na połączeniu technik terapii manualnej, terapii tkanek miękkich, suchego igłowania, EPTE (przezskórna elektroliza), treningiem medycznym mającym na celu przebudowę ścięgna bolesnego mięśnia, treningu wzmacniającym obręcz barkową, nauką ergonomii pracy, codziennym stosowaniu ortezy z pelotą o działaniu uciskającym na daną grupę mięśniową.
W przypadku ostrego stanu wymagane jest wprowadzenie farmakologii po uprzednim kontakcie z ortopedą.

Nadgarstek jest skomplikowaną strukturą złożoną z wielu kości, ścięgien, więzadeł, nerwów i naczyń krwionośnych.
Symptomy z tej okolicy mają różnoraki początek. Potrafią pojawić się nagle w wyniku urazu o ostrym, uprzykrzającym bólu lub stopniowo w wyniku nawarstwiających się przeciążeń. Najczęściej zgłaszane objawy to: ból nadgarstka przy zginaniu, po urazie, podczas pracy przy komputerze, mrowienie, uczucie braku siły w dłoni, zmniejszony zakres ruchu, problem w podporach, ból podczas sportów rakietowych.

Bóle nadgarstka mogą być przyczyną wielu dolegliwości: złamania nadgarstka, przeciążenia nadgarstka, skręcenia, zwichnięcia, zespołu cieśni nadgarstka, zapalenia stawów nadgarstka, choroba de Quervaina, reumatoidalnego zapalenia stawów nadgarstka, ganglionu nadgarstka.

W związku z złożonością tego stawu zalecane jest skonsultowanie dolegliwości z fizjoterapeutą lub ortopedą, aby móc precyzyjnie rozpocząć rehabilitację.
Leczenie polega na łączeniu diagnostyki obrazowej (RTG, USG, MRI), diagnostyki funkcjonalnej z terapią manualną, terapią tkanek miękkich, suchego igłowania, EPTE (przezskórna elektroliza), treningiem medycznym, edukacją pacjenta i ergonomią pracy.

Pod tą nazwą ukrywają się dolegliwości z odcinka lędźwiowego, krzyżowego, stawów krzyżowo - biodrowych, dna miednicy, bioder czy innych układów ludzkiego organizmu.
Są to problemy, które prawdopodobnie dotkną każdego z nas, gdyż statystycznie jest to najczęstsza przyczyna bólu z układu ruchu.

Zgłaszane dolegliwości przez pacjentów to: ból przy zgięciu/wyproście, utrudnione poruszanie się, ból przy zmianie pozycji w łóżku, ból przy pierwszych ruchach po zastaniu, drętwienie, promieniowanie bólu do kończyn dolnych, zmniejszona siła mięśniowa w kończynach dolnych, ból podczas jazdy autem, ból przy dźwiganiu, nietrzymanie moczu.

Powodem tych symptomów może być: przepuklina krążka międzykręgowego (dyskopatia) odcinka lędźwiowego, rwa kulszowa, zmiany zwyrodnieniowe odcinka lędźwiowego, przeciążenie mięśni pleców dolnego odcinka, ból pleców spowodowany wadami postawy, ból pleców związany z osteoporozą, ból korzeniowy lędźwi bez wyraźnej przyczyny (nieswoisty ból dolnego odcinka kręgosłupa), ból pleców mogący sugerować inne schorzenia (np. nerkowe, naczyniowe), zmiana biomechaniki ciała w związku z wagą, ciążą.

Główne działania jakie należy zastosować w wyżej wymienionych trudnościach polegają na wizycie u fizjoterapeuty, który po dociekliwym wywiadzie i badaniu funkcjonalnym określi region przypadłości. Następnie wykona odpowiedni rodzaj terapii manualnej, terapii tkanek miękkich, czy suche igłowanie po czym dobierze ćwiczenia i trening, które w tym temacie są kluczową częścią leczenia. W przypadku niepokojących objawów fizjoterapeuta wskaże kolejne kroki takie jak: badania obrazowe czy wizyta u lekarza specjalisty w celu doboru farmakologii wspierającej rekonwalescencję.

Koksartroza, czyli zwyrodnienie stawu biodrowego to przewlekła degeneracja chrząstki stawowej.
Przypadłości jakie zgłaszają pacjenci to: ból biodra promieniujący do kolana, trzeszczenia w stawie biodrowym, sztywność stawu biodrowego, utrata ruchomości w biodrze, problemy z zakładaniem nogi, utykanie przy chodzeniu, ograniczone odwiedzenie/rotacja biodra, zaniki mięśni zajętej kończyny, ból w pachwinie.

Najczęstszą przyczyną pojawienia się choroby zwyrodnieniowej są wieloletnie, permanentne przeciążenia stawów biodrowych, wady postawy, choroba Perthesa, inne choroby układowe mające pośredni wpływ na stawy.
Leczenie jest zależne od stanu zaawansowania koksartrozy. W przypadku początkowych dolegliwości główne działanie polega na wykonywaniu dobranych przez fizjoterapeutę ćwiczeń, terapii manualnej, terapii tkanek miękkich oraz poprawy ergonomii poruszania się. W stanie znacznej degeneracji stawu wymagana jest opinia ortopedy, który może zalecić dostawowe iniekcje kwasu hialuronowego, osocza, sterydów, farmakoterapię lub wskazać leczenie operacyjne. W tej fazie również sugerowana jest współpraca z fizjoterapeutą.

Ból kolana jest drugą najczęstszą dolegliwością z układu ruchu wśród społeczeństwa. Stwierdzenie "ból kolana" to zbyt rozległe nazewnictwo na różnorodność problemów z tym stawem.
Pacjenci w większości przypadków opisują swoje symptomy jako: ból kolana przy schodzeniu ze schodów, przy zginaniu, przodu/tyłu kolana, ból kolan po bieganiu, po wysiłku, w nocy, po zastaniu, sztywność kolana, trzaski w kolanie.

Są to bardzo ogólne wskazówki, za którymi mogą skrywać się rozmaite diagnozy. Przykładowe to: zapalenie stawu kolanowego, chondromalacja rzepki, uszkodzenie łąkotki, uszkodzenie więzadeł kolana, przeciążenie kolana, ból kolana promieniujący do łydki wynikający z problemów z kręgosłupem, również zwyrodnienia kolan o różnym stopniu zaawansowania.

Dlatego też leczenie zaczynamy od konsultacji z fizjoterapeutą, który po diagnostyce funkcjonalnej może wykonać USG (dopełniając diagnozę) w celu potwierdzenia problematycznej struktury. Kolejnym etapem jest terapia manualna, terapia tkanek miękkich, suche igłowanie, trening medyczny, nauka ergonomii poruszania się. W ostrych przypadkach wymagana jest wizyta u ortopedy, który może zaoferować dalszą diagnostykę obrazową, dostawowe iniekcje kwasu hialuronowego, osocza, sterydów, farmakoterapię lub wskazać leczenie operacyjne. W tej fazie również sugerowana jest współpraca z fizjoterapeutą.

Ścięgno Achillesa zbudowane jest z trzech mięśni: brzuchatego łydki, płaszczkowatego i podeszwowego. Budowa ta zapewnia mu wytrzymałość sięgającą nawet 7-krotności masy ciała. Pomimo dużej skali przyjmowanych ciężarów występują przypadki przeciążeń, a nawet zerwań ścięgna Achillesa.

Najczęstszymi powodami bólu z tej struktury są: nagłe starty i zrywy do biegu, niedostateczna siła i mobilność względem przyjmowanych obciążeń, nagły powrót do sportu, zmiana obuwia dajacego znacznie większe wybicie podczas biegu np. karbonowa podeszwa.

Wielokrotnie epizod uszkodzenia jest niewielki i przez to bagatelizujemy problem, co powoduje nawarstwienie się kolejnych mikrouszkodzeń, a w konsekwencji poważny uraz, czy stan zapalny.
Ból przy chodzeniu, obrzęk, tkliwość okolicy Achillesa, ograniczona ruchomość w stawie skokowym, uczucie "trzasku" przy poruszaniu się, sztywność i ból podczas biegu to często zgłaszane objawy przez pacjentów.

Samodzielne wyleczenie jest możliwe przez systematyczne wykonywanie odpowiednio dobranych ćwiczeń. Jednakże, aby było to możliwe wymagana jest kontynuacja u fizjoterapeuty w celu diagnozy, wykonania USG (dopełniające diagnozę), terapii manualnej, terapii tkanek miękkich, suchego igłowania, EPTE (przezskórna elektroliza) oraz planu treningu medycznego, aby przyspieszyć regenerację i przebudowę przyczepu ścięgna. W przypadku silnego uszkodzenia wymagana jest wizyta u ortopedy, który określi zaawansowane urazu, potrzebę zabiegu operacyjnego, dobierze farmakoterapię.

Stopa podobnie jak nadgarstek składa się z różnorodnych pod kątem kształtu kości, ścięgien, więzadeł, nerwów i naczyń krwionośnych. Ten mały kompleks stawów dźwiga połowę masy naszego ciała, stąd częstość występowania urazów tej okolicy.

Nagminnie dochodzi do skręceń stawów skokowych oraz mniej popularnych: złamań, przeciążeń stawów, płaskostopia, urazów stawu Lisfranca, zapalenia rozcięgna podeszwowego, haluksów, wrodzonych deformacji stopy.

Najczęściej zgłaszane objawy to: ból, obrzęk, zasinienie, trudności w chodzeniu, deformacja, ból pięty, poranna sztywność, „trzaśnięcia", trudności w zgięciu stopy, drętwienie.

W związku z skomplikowaną budową stopy istotna jest konsultacja z fizjoterapeutą w celu diagnozy, wykonania USG (dopełniające diagnozę), terapii manualnej, terapii tkanek miękkich, suchego igłowania, EPTE (przezskórna elektroliza) oraz planu treningu medycznego mającego na celu przyspieszenie regeneracji i powrót do pełnej sprawności fizycznej. W przypadku silnego uszkodzenia wymagana jest wizyta u ortopedy, który określi zaawansowanie urazu, potrzebę zabiegu operacyjnego, dobierze farmakoterapię.